Biografija

Odnosi sa Istokom

Paralelno sa borbom na terenu, trajali su pregovori, održavane međunarodne konferencije. Izetbegović je često bio primoran putovati u svjetske metropole, objašnjavajući šta se događa u BiH. Ponavljao je teze da se radi o agresiji na jednu nezavisnu zemlju, koja se „nije pripremala na rat, nego za mir“. Od Ženeve do New Yorka, od Helsinkija do Teherana, širom svijeta često mijenjajući paralele i meridijane, iznosio je detalje o snazi JNA, političkom kontekstu agresije na BiH, govorio o njenom genocidnom karakteru, objektivnom stanju u zemlji, upozoravao na apsurdnost embarga na oružje, te humanitarnoj katastrofi koja je prijetila da uništi čitav jedan narod. Možda malo presporo, ali ove su diplomatske inicijative davale rezultate. Zapad je doturao hranu i, jednu po jednu, uvodio sankcije za Karadžićevu stranu, dok je muslimanski Istok pomagao u naoružavanju. Pored domaće odlučnosti da se uz velike žrtve ustraje u neravnopravnoj borbi, kombinacija ovo dvoje značajno je utjecalo na konačan ishod rata.
Iako su u BiH od Karadžićeve vojske stradavali i Srbi, Hrvati, Jevreji, Romi, Slovenci, Albanci, ipak je najviše stradavalo bošnjačko – muslimansko stanovništvo. Kako je rat odmicao, postajalo je jasnije da su osnovna, ako ne i jedina, smetnja podjeli BiH bosanski Bošnjaci i da je rat usmjeren ponajviše upravo protiv njih. Zbog ovoga se naročita senzibilnost prema ratu u BiH razvila kod muslimanskih zemalja u svijetu. Malo po malo, za njih je Alija Izetbegović postajao mitska ličnost, simbol pravedne borbe za slobodu muslimana u BiH. Gdje god se pojavljivao, širom islamskog svijeta, izazivao je pažnju i poštovanje. Njegov tamošnji autoritet pojačavao je solidnost muslimana, te značajno pomogao je da se skupi novac kojim je financirana odbrana zemlje.
Tokom i nakon rata u Bosni dobio je nekoliko značajnih nagrada od islamskog svijeta: 1993. – nagrada „Kralj Fejsal“ za službu islamu; 1996. – nagrada „Mislilac godine“ fondacije „Ali Osman Hafiz“ iz Medine; 1997. – Državni orden Republike Turske; 1997. – Počasni doktorat Univerziteta u Rijadu; 1998. – Orden Države Katar „Orden nezavisnosti“; 1997. – Titula počasnog doktora pravnih nauka Marmara univerziteta u Istambulu; 2001. – Nagrada Islamska ličnost godine Ujedinjenih Arapskih Emirata;